ClimatePrep

Αυτή η ιστορία είναι μέρος μιας σειράς για την προσαρμογή στην Αμαζονία της Βραζιλίας .

Σχήμα 1. Τοποθεσία της κοινότητας των Igarape κάνει Κόστα © WWF-Βραζιλία

Βρίσκεται στην κάτω κοίτη πλημμυρών του Αμαζονίου της Βραζιλίας, η περιοχή Σανταρέμ φιλοξενεί σημαντικούς τύπους αλιείας ότι πολλοί άνθρωποι εξαρτώνται για την απασχόληση, την ασφάλεια των τροφίμων, τα φορολογικά έσοδα της κυβέρνησης, και να εξάγει τα στοιχεία τόσο στις εγχώριες όσο και ξένες αγορές. Η κλιματική αλλαγή δημιουργεί δυσκολίες, αλλά όχι χωρίς ελπίδα και νέες ευκαιρίες.

Τα αλιεύματα αυτά και οι υπηρεσίες που παρέχουν είναι γνωστό ότι είναι ευαίσθητα στις μεταβολές του κλίματος. Τυπολογία των ατμοσφαιρικών κατακρημνισμάτων μετατοπίζονται στην περιοχή Σανταρέμ, με το ποσό των ετήσιων βροχοπτώσεων γενικά μειώνονται και οι πλημμύρες και οι ξηρασίες γίνονται πιο συχνές. Ζην για τους περισσότερους ανθρώπους γύρω από τις λίμνες αυτές συνδυάζουν γεωργίας και της αλιείας, οι οποίες θα επηρεαστούν αρνητικά από τη μείωση των βροχοπτώσεων. Λιγότερο βροχή θα έχει ιδιαίτερα μεγάλο αντίκτυπο στην τοπική οικονομία μέσω της ποσότητας των ψαριών που συλλέγονται σε τοπικό επίπεδο. Αν περιφερειακές προβλέψεις του κλίματος είναι ακριβείς, των αγροτικών πόρων σε περιοχές όχθη της λίμνης θα γίνεται ολοένα και πιο επισφαλή την πάροδο του χρόνου.

Λόγω αυτών των αλλαγών στο κλίμα, πολλοί άνθρωποι μεταναστεύουν στην περιοχή Σανταρέμ των λιμνών σε αναζήτηση των ψαριών. Και περισσότεροι άνθρωποι ακόμη και τα κινούμενα από τις αγροτικές περιοχές προς τις πόλεις και άλλες περιοχές με μεγαλύτερη οικονομική ευκαιρία. Οι άνθρωποι αφήνουν ποσοστό παραδοσιακά σπίτια τους πιθανότατα θα αυξηθεί, καθώς οι βροχοπτώσεις γίνεται όλο και πιο μεταβλητή.

Συγκρούσεις επίσης να προκύψουν κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης των πόρων πλημμυρικών ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι γύρω από Σανταρέμ εξαρτώνται. Το ζήτημα του πώς να καθορίσουν τα δικαιώματά τους πόρους σε λίμνες και ποτάμια σε ολόκληρη την περιοχή είναι όλο και πιο αμφιλεγόμενο. Μήπως θα έπρεπε να παρακολουθούνται και να ρυθμίζονται από τον κρατικό έλεγχο, ή θα πρέπει να τις κοινότητες να αποφασίσουν πώς και πότε συλλέγονται τα ψάρια; Ή θα πρέπει όλες αυτές οι αποφάσεις πρέπει να διευθετηθεί από ιδιώτες; Μέχρι στιγμής, ούτε το κράτος ούτε η αγορά έχει ομοιόμορφα επιτυχημένες στην επίλυση των κοινών προβλημάτων, πισίνα πόρων. Αν και η πρόσβαση σε ορισμένες "διαβίωσης λίμνες" περιορίζεται σε αγροτικές, τοπικές κοινότητες, η δημιουργία της επίσημης ρύθμισης της ανοικτής πρόσβασης πόρους όπως η αλιεία μπορεί να αποτελέσει σημαντικό μέσο για να αποφευχθεί η υπερεκμετάλλευση και η επακόλουθη υποβάθμιση της βάσης των πόρων, στην ίδιο τρόπο που πολλοί συγκομιδές των άγριων ειδών που ρυθμίζονται μέσω κυνηγιού ή άδειες αλιείας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η κοινότητα των Igarapé Κόστα δεν βρίσκεται σε χαμηλό αμμουδιά, που περιβάλλεται από τρεις λίμνες πλημμυρών που ονομάζεται Pacoval, Aramanaí, και Itarim (Σχήμα 1). Περίπου 90 οικογένειες εξαρτώνται από την αλιεία, μικρούς κήπους και αγροκτήματα, και της εκτροφής ζώων. Από αυτά, η αλιεία είναι η κύρια παραγωγική δραστηριότητα για το 94% των οικογενειών (Σχήμα 2). Κατά τη διάρκεια της εποχής των βροχών, η αμμουδιά καλύπτεται από τα νερά των Pacoval Aramanaí και λίμνες, που συνδέει τον Αμαζόνιο και την κοινότητα. Αλλά κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου η κοινότητα έχει αποκοπεί από μια τεράστια αμμουδιά και οι λίμνες συρρικνώνονται σε μέγεθος, αφήνοντας τους 5 χιλιόμετρα (3 μίλια) από την επικρατούσα τάση του ποταμού, η οποία είναι η πηγή του νερού τους, τη μεταφορά και τη διατήρηση. Τα ποσά μείωσης των βροχοπτώσεων - ιδιαίτερα κατά τα έτη ξηρασίας - σημαίνει ότι οι περίοδοι, όταν οι κοινότητες αυτές διαχωρίζονται από την επικρατούσα τάση του ποταμού γίνονται μεγαλύτερες.

Σχήμα 2. Η αλιεία στην Igarapé κάνει Κόστα © WWF-Βραζιλία

Οι ζωές των ανθρώπων της Igarapé κάνουν Κόστα είναι χαρακτηριστικό πολλών ανθρώπων στον Αμαζόνιο πλημμυρικών περιοχών, ιδιαίτερα εκείνων που βρίσκονται σε χαμηλό αμμοσύρτεις, μακριά από τις ορεινές στις όχθες του ποταμού. Η βασική πτυχή του Αμαζονίου που καθορίζει τους τρόπους της ζωής των κοινοτήτων αυτών είναι η αξιόπιστη παλμό πλημμύρα που έρχεται κάθε χρόνο. Όπως ένα ρολόι, βοηθά να ρυθμίσει τα είδη ψαριών του Αμαζονίου, και τα ψάρια ρυθμίζουν τις παραδοσιακές διαβίωσης και την οικονομία για εκατομμύρια ανθρώπους.

Αλλαγές στη βροχή αποτέλεσμα μεταβολές στο παλμό των πλημμυρών, η οποία αλλάζει εποχιακά fishmovement mainstem μεταξύ του ποταμού και τις γύρω λίμνες και τους υγρότοπους και διαταράσσει τις ζωές των ανθρώπων. Αυτά τα χαρακτηριστικά καθιστούν το ρεκόρ των περιβαλλοντικών πτυχών της αλλαγής του κλίματος και τις απαντήσεις των κατακλυζομένων της κοινότητας αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για την κοινωνική περιβαλλοντική αειφορία στην περιοχή κατά τις επόμενες δεκαετίες. Η υλοποίηση του έργου των Μαρτύρων του κλίματος στην κοινότητα του Igarapé do Κόστα δίνει μια σημαντική συμβολή στην παραγωγή γνώσης.

Στο μέλλον καταχωρήσεις μου θα παρουσιάσει τα αποτελέσματα του έργου των Μαρτύρων του κλίματος που έχει εφαρμοστεί στην κοινότητα του Igarapé κάνει Κόστα και Σανταρέμ περιοχή. Η ανάλυσή μου θεωρεί ότι η μελέτη των περιβαλλοντικών και κοινωνικών προσαρμογών στην αλλαγή του κλίματος σε τοπικό επίπεδο υπό το φως των εγγενών διακυμάνσεων των οικοσυστημάτων και πλημμυρικών της ικανότητας της Κοινότητας για την προσαρμογή.