ClimatePrep

Junquillal studenten volgen temperatuur verschillen tussen zand monsters © WWF - LAC

Door Eliot Levine , WWF-US

Junquillal Beach in de noordelijke Stille Oceaan van Costa Rica is een representatief voorbeeld van veel plaatsen in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied waar wilde dieren en gemeenschappen voelen reeds de gevolgen van de klimaatverandering. In 2005, met de steun van de gemeenschap, WWF gestart met het project "Behoud van de Pacific Leatherbacks" (in het Spaans, Conservacion - Baulas del Pacifico (CBP)). Het CBP programma omvat de bewaking en bescherming van de zeeschildpad broedplaatsen, het gemeenschapsonderwijs en opleidingsprogramma's, en de ontwikkeling van overstromingskaarten voor de Junquillal gebied.

In deze driedelige reeks, Gabriel Francia, Ana Fonseca, en Valerie Guthrie van WWF's Latijns-Amerikaanse en Caribische programma zullen bespreken hun inspanningen om te werken met de gemeenschappen en integreren van de nieuwste klimaatwetenschap en in kaart brengen van technologieën als onderdeel van een veelzijdige zeeschildpad en aan de kust aanpassing project in Costa Rica. Een vorige invoer op ClimatePrep gekenmerkt door een video van Junquillal.

In dit bericht, Gabriel Francia bespreekt de gemeenschap de inspanningen aan te passen - zowel voor de schildpadden en zichzelf.

De gemeenschap van Junquillal is een klein kustdorpje, gelegen langs een strook land, dat is de thuisbasis van slechts 250 mensen. Ondanks zijn kleine formaat, Junquillal het strand is een van de belangrijkste broedplaatsen van de ernstig bedreigde Pacifische lederschildpad (Dermochelys coriacea), evenals Olive Ridleys (Lepidochelys olivacea) en de Stille Oceaan Groenen (Chelonia mydas agassizii), en toch staat niet onder een bescherming van de overheid. Naast de typische bedreigingen van stroperij, ontwikkeling van kustgebieden, en lichtvervuiling, zijn deze nesten stranden zijn zeer kwetsbaar voor het veranderende klimaat.

Een cement marker geïnstalleerd 50 m boven de vloed zone, binnenkort zal worden weggespoeld door de golven, samen met de omringende vegetatie © WWF - LAC

Door het monitoren van schildpad nesten en het meten van zand temperatuur, hebben we aangetoond dat slechts op enkele terreinen van het strand met overblijfsel patches van inheemse vegetatie doet het zand temperatuur blijft koel genoeg voor de nesten om te overleven tijdens de verzengende droge seizoen. We waren ook in staat om te zien dat na zeven jaar van stabiliteit, hebben we tussen de 8 en 15 m van de vegetatie bedekte strand verloren aan de voortschrijdende vooruitgang van de zee in de afgelopen twee jaar. Dit was een reden tot bezorgdheid onder de Junquillal gemeenschap, zoals de voortdurende verlies van strand, Naast de uitschakeling van schildpad broedgebieden, zou al snel in gevaar brengen infrastructuur zoals wegen en gebouwen. Ondertussen, een studie uitgevoerd door WWF blijkt dat de laagste zones van Junquillal worden geassocieerd met het mangrovebos dat de lijnen van de kust over een afstand van 200 m en langs de riviermonding die loopt achter het dorp en uitmondt in de zee. Onder de voorwaarden van de stijging van de zeespiegel, het meest overstroomde gebied zou zijn in dit estuarium, aan de landzijde van de Junquillal. Een bijkomend probleem is dat 60% van de Junquillal is gebouwd op een oude zandplaat waarvan het hoogste punt ligt aan de kust, een situatie die het risico op erosie en overstromingen verder zal toenemen tijdens springtij en andere buitengewone zwelt.

Het CBP kwekerij van inheemse bomen ontwikkeld door de "Baula Boys," de jeugd groep die patrouilles de stranden zeeschildpadden nesten te redden © WWF - LAC

In plaats van krimpen van deze uitdagingen, de gemeenschap en het CBP besloten om actie te ondernemen. Terwijl we verder naar het strand te volgen aan de veranderende omgeving te volgen, we in 2008 gebouwd op een sociaal-milieubeoordeling en begon een proces van publieksbereik en de opleiding van Junquillal en de omliggende gemeenschappen. Dit proces culmineerde in een participatieve workshop met iedereen, van bedrijfsleiders in de hotel-en bouwsector huisvrouwen en het CBP personeel. Samen ontwikkelden zij een geïntegreerde focus op mariene bescherming van schildpadden, de klimaatverandering, en het welzijn van gemeenschappen. Tijdens deze bijeenkomst is afgesproken om een ​​van drie jaar restauratie plan uit te voeren voor de inheemse bos aan de kust die werd ontbost in de vorige eeuw. In 2009, na diverse trainingen en strategische planning vergaderingen, een groep van 50 leden van de gemeenschap, vergezeld van een technisch team en de overheid, begon het planten van 1.400 inheemse bomen langs de 650 m van het strand. Terwijl zij de bescherming van deze bomen, de gemeenschap is van plan om 1.000 meer bomen te planten in 2010. We hebben ook een speciale kraamkamer voor inheemse bomen langs de kust en we verwerken van organisch afval voor de productie van organische mest te gebruiken in het planten van dit jaar.

Aanpassing aan de klimaatverandering: van kinderen tot volwassenen

De schildpad nesten zijn nu overgedragen door een groep jonge mensen die patrouilleren in de stranden (plaatselijk bekend als de "Baula Boys" [Baula = lederschildpad]) om een kwekerij beschermd tegen hoogwater en de hete zon met kunstmatige schaduw. Dit zorgt voor een succesvolle incubatie van de eieren en een evenwichtige sex-ratio in de jonge schildpadden. Ook hebben verschillende groepen studenten getraind door het CBP ontwikkelde onderzoeksprojecten gericht op het planten en de groei van inheemse bomen, het effect van temperatuur op de incubatie en evalueren van de bescherming van schildpadden strategieën die worden toegepast in Junquillal - projecten die gevorderd tot de laatste ronde van de National Science Fair . [Voor meer informatie over het onderwijs en de capaciteitsopbouw, stay tuned voor stuk Valerie Guthrie op ClimatePrep.org]

Ongeveer 75% van de kuststrook (80-150m) langs Junquillal werd ontbost in de afgelopen eeuw voor een landingsbaan, een voetbalveld en "het verbeteren van de view" van de oceaan in de voorkant van woningen en hotels. In sommige gebieden later bomen werden geplant, waarbij de inheemse soorten (kust droge tropische bos) vervangen door kokospalmen (Cocus nucifera) en tropische amandel (Terminalia Catappa). © WWF - LAC

In een ander initiatief, De Junquillal Development Association (ADIJ) en het CBP de uitwerking van een ruimtelijke ordening regeling die rekening houdt met tegenslagen in gebieden die kwetsbaar zijn voor overstromingen in Junquillal en naburige kustgemeenschappen. Op hetzelfde moment dat twee aannemers uit de uitvoerende instantie BID-Catastro zijn het opstellen van de kust-en regelgeving provincie de plannen voor de provincie Guanacaste, zijn vertegenwoordigers van de ADIJ en het CBP worden opgeleid in het ontwerpen van regelgeving plannen en deelnemen aan workshops om een ​​dergelijk plannen. In gesprekken met de aannemers, hebben wij bijgedragen technische informatie afkomstig van negen jaren van onderzoek te worden opgenomen in de ruimtelijke ordening. Met deze bijdrage hopen we de negatieve gevolgen van de opmars van de zee te voorkomen en de uiteindelijke verlies van de stranden te vermijden, zowel voor de schildpad nesten als voor de mensen genieten.

De Junquillaleños 'inzicht in de effecten van de klimaatverandering moedigt hen aan om actie te ondernemen om de schade als gevolg van deze effecten, zoals herbebossing en ruimtelijke ordening te verminderen. De bedreigingen voor Junquillal zijn niet exclusief voor dit strand, noch zijn de methoden om te gaan met hen. De zoektocht naar effectieve antwoord op de klimaatverandering vanuit de gemeenschap zelf en door middel van een beschermd project zal een groot verschil in de toekomst, en in die zin, Junquillal kan dienen als een regionaal model worden gerepliceerd in andere plaatsen.