Als managers moeite hebben om acties te identificeren zij kunnen nemen om voor te bereiden op de klimaatverandering, een aanpak die lijkt veelbelovend is de bestaande behoud gereedschappen te wijzigen door de integratie van de traditionele bescherming zorgen met problemen in verband met de klimaatverandering. Daartoe hebben we samengewerkt met de California Department of Fish and Game om een kwetsbaarheid voor klimaatverandering beoordeling van de vogelsoorten van de grootste zorg te voltooien.
Traditionele behoud planning is in sterke mate op lijsten van at-risk soorten om het beleid en het behoud te prioriteren acties. In 2008, het California Department of Fish and Game bijgewerkte lijst van de at-risk vogelsoorten in de Californische vogelsoorten van bijzondere zorg monografie . Deze lijst geeft 39 soorten en 24 ondersoorten of afzonderlijke geografische populaties voor onmiddellijke conservering prioriteit. Hoewel deze lijst een waardevol instrument voor vele dringende behoud onderwerpen, werd de dreiging van de klimaatverandering niet als bij het rangschikken van het behoud prioriteit. Vandaar dat de gehele staat klimaatverandering behoud planning te ondersteunen, ontwikkelden we een kader voor de beoordeling van de klimaatverandering kwetsbaarheid van Californië at-risk vogels en te integreren in de bestaande Californische vogelsoorten van bijzondere zorg lijst.
Langs de westkust van Viti Levu, het grootste eiland van Fiji, hebben de gemeenschappen van Tikina Wai woonde in de buurt van mangrovebossen voor vele generaties. Lokale mensen zijn afhankelijk van deze bossen voor vis, hout, medicinale planten en andere middelen, en de mangroves te bufferen ze van stormen en overstromingen. Toch Tikina Wai's mangrove-bossen worden bedreigd door menselijke activiteiten, zoals niet-geplande ontwikkeling van de kust en de over-oogsten van dezelfde natuurlijke hulpbronnen. Nu de gevolgen van de klimaatverandering, met name stijging van de zeespiegel, beginnen de druk toe te voegen op de mangroven in Tikina Wai en elders in Fiji.
Voor de afgelopen vier jaar, de organisatie waar ik voor werk, The Resource Innovation Group (TRIG), is er een serie van Klimaat Futures Forums in de Pacific Northwest regio van de Verenigde Staten. De Forums zijn in hoofdzaak gebaseerd op de principes van Community Based aanpassing (CBA) en we hebben gevonden dat ze zijn een effectief middel voor het overbruggen van de kloof tussen klimaatwetenschappers en lokale beleidsmakers. Daarnaast is het forum tonen de waarde van lokale deskundigen brengen in de gemeenschap aanpassing planning: deze "deskundigen" zijn mensen die niet per se academische opleiding op de klimaatverandering of aanpassing, maar die hebben observationele en experimentele expertise. Ze wonen, werken en spelen in deze gemeenschappen en kennen hen goed. Terwijl de forums hebben bewezen als zeer instrumenteel voor aanpassing planning in de Pacific Northwest, ik hoop dat door het delen van het proces en de lessen die hier geleerd, kunnen andere organisaties geïnteresseerd zijn in replicatie.
Het kan een uitdaging zijn aanpassing aan de klimaatverandering middelen die complexe concepten uit te leggen aan het publiek in te leggen makkelijk te begrijpen taal. Academische tijdschriftartikelen, project case studies, de kwetsbaarheid van evaluaties en dergelijke spreken vaak over aan de deskundigen in plaats van nieuwkomers. Het verstrekken van dit soort documenten op die nieuw voor het gebied is als het hen te vragen om een mysterie film een uur te kijken nadat het begon - ze misschien uiteindelijk te vangen, maar de kans groot dat ze zullen verlaten de bioscoop verward en gefrustreerd.
Gelukkig zijn er een aantal middelen die er zijn die geschikt zijn voor diegenen die relatief nieuw voor aanpassing. Hier zijn een paar die ik heb gevonden in het bijzonder nuttig en altijd in de bundel van pdf's die ik te distribueren naar onze workshop deelnemers. Allen zijn gratis beschikbaar online.
PRBO Conservation Science is een non-profit organisatie met een missie om vogels, andere dieren en ecosystemen te behouden door middel van innovatief wetenschappelijk onderzoek en outreach. Hoogste prioriteit PRBO is het ontwikkelen en bevorderen van het behoud praktijken die de uitdagingen van de snelle veranderingen in het milieu aan te pakken. Sinds de vroege jaren 1980, hebben we ons gericht een grote hoeveelheid van ons werk op oeverstaten gebieden van Californië, omdat ten opzichte van andere habitats, deze gebieden zijn onevenredig van belang voor trekvogels, maar ook onevenredig aangetast.
Na in eerste instantie werken aan de vogel gebruik van bestaande oeverstaten gebieden te beschrijven, hebben we snel begonnen te werken met de restauratie beoefenaars van de rekolonisatie van gerestaureerde oeverstaten gebieden te documenteren door trekvogels. Vervolgens hebben we geholpen bij de ontwikkeling en testen van nieuwe restauratie strategieën die een hogere kwaliteit leefgebied in de kortst mogelijke tijd kan genereren. Als gevolg daarvan is ons werk uitgebreid naar samenwerking met hydrologen, geomorfologen, landschap ecologen, en vegetatie ecologen op te nemen.
Klimaatverandering betekent dat het gebied van restauratie is niet langer alleen bezig met het regenereren wat verloren is gegaan, maar ook met de voorbereiding op wat komen gaat. We zijn nu vaak gevraagd of restauratie kan relevant blijven in een toekomst met warmere temperaturen, vaker voorkomen van extreme gebeurtenissen, en nieuwe soorten assemblages. Als gevolg hiervan, is het voor ons onmogelijk niet te vragen: "Wat zal de klimaatverandering betekenen voor oeverstaten restauratie?" We hebben deze vraag behandeld door het samenstellen van een team van partners die zijn met de restauratie-projecten betrokken zijn vanuit verschillende invalshoeken (hydrologie, vegetatie wetenschap, en wildbeheer) en organisaties (The Nature Conservancy, Environmental Defense Fund, University of California Davis, Bureau of Land Management, Rivier Partners, en Audubon Californië).
Pulitzer Prize-winnende auteur Jared Diamond is een wereldberoemde expert op het oude samenlevingen. Zijn inmiddels beroemde boek, Collapse, is een studie van de keuzes die samenlevingen hebben door de geschiedenis heen in het gezicht van de verandering - de klimaatverandering, maar ook anderen - en de gevolgen van dergelijke keuzes.
In het begin van 2011, mijn collega, John Matthews, en ik had een kans om te gaan zitten met Diamond om te praten over de klimaatverandering, de uitdagingen van de instandhouding en ontwikkeling uit de praktijk, en de mogelijkheden die hij ziet in de confrontatie met hen.
Ik werd opgeleid als bioloog in de traditionele universiteitsstad-stijl: een focus op een-discipline. De meeste van mijn onderzoek in de 15 jaar geleden dat deze eindigde formele opleiding heeft zich gericht op het begrijpen van de groei en de bewegingen van mariene soorten. Betrokken is veel werk aan koppotigen - inktvis, octopus en inktvis - wezens die sterk worden beïnvloed door omgevingsfactoren, zoals veranderingen in de temperatuur van het water.
Gezien mijn achtergrond als een marien wetenschapper, ik denk dat het onvermijdelijk was dat ik geïnteresseerd geraakt in soorten antwoorden op de klimaatverandering en wat we kunnen doen om best helpen bij de verdere gevolgen voor mariene ecosystemen aan te passen. Net als veel andere mariene biologen, werd mijn bestaande vaardigheden en ervaring gericht op de detectie van biologische effecten en niet echt de ontwikkeling en beoordeling van aanpassing opties. Ik ontdekte al snel dat de aanpassing onderzoek was een hele nieuwe koek!
Op het ecosysteem gebaseerde aanpassing. Als je begrijpt wat aanpassing is dan de term "op het ecosysteem gebaseerde aanpassing," of EBA, moet zijn spreekt voor zich. Maar het is niet. Er is misschien geen concept meer verwarrend of verkeerd begrepen dan deze. Dus wat doet op het ecosysteem gebaseerde aanpassing eigenlijk en waarom zijn we zo in de war over het?
Om de oorzaak van deze verwarring te begrijpen, moeten we eerst kijken naar een andere termijn - in de Gemeenschap gevestigde aanpassing, of CBA. Voor zover ik kan vertellen, is er geen algemeen aanvaarde definitie van KBA. Elke ontwikkelingsorganisatie die KBA werken lijkt te hebben op zijn eigen manier te definiëren. Een definitie die ik leuk vind staat dat "kosten-batenanalyse is een community-geleide proces op basis van gemeenschappen prioriteiten, behoeften, kennis en capaciteiten, die moet mensen kansen te bieden om te plannen voor en met de gevolgen van de klimaatverandering het hoofd te bieden." (Hannah Reid, Mozaharul Alam, Rachel Berger, Terry Cannon, Saleemul Huq, en Angela Milligan, de Gemeenschap gevestigde aanpassing aan klimaatverandering: een overzicht, 2010)
"Hoe is klimaatadaptatie werk anders dan wat ik heb gedaan?" Dit is de nummer een vraag krijg ik als lid van de aanpassing team hier bij WWF-US. Van San Francisco naar Nairobi naar Hanoi, het is ieders eerste vraag aan het begin van een vergadering of op een begin van een workshop. Het is ook het lastigste om te beantwoorden. Dus ok, hier is het antwoord: Aanpassing is een middel, geen doel.
Alles nu duidelijk? Zijn we allemaal klaar om te beginnen met de aanpassing?
Ik dacht het niet ...
Dat komt omdat aanpassing werk gaat over context, en als zodanig mijn zeer algemeen antwoord is echt niet zo nuttig. Echter, met het risico te klinken als een know-it-all, ik denk dat dit belangrijk concept, dat de aanpassing niet gaat over wat je doet, maar waarom en hoe je het doet, is iets dat veel mensen nodig hebben op te vangen als ze gaan met succes te integreren aanpassing in hun werk. Tuurlijk, het maakt geen enkele van de natuurbeschermers heb ik over de hele wereld een ontmoeting met de strategieën die nodig zijn om een bepaalde soort te beschermen, maar het is de vraag te beantwoorden.
Omwille van de illustratie laten we eens kijken twee verschillende behoud planning scenario's:
Net als het zwemmen ijsberen zijn geworden symbolen voor het verdwijnen zee-ijs in de Noordpool, hebben de externe atollen van de Stille Oceaan en de Indische Oceaan worden emblematisch voor de gevolgen van de zeespiegelstijging.
Het is gewoon logisch dat eilanden waar het hoogste punt is soms minder dan twee meter, voorspelde de zee van het IPCC peilstijging van maximaal 58 cm tegen 2100 zal verwoesting veroorzaken.
Of toch niet? Dingen die voor de hand liggende lijken op het eerste gezicht, meestal blijken te zijn ingewikkelder als je kijkt dichterbij. Zo ook met de klimaatverandering.
Ondanks de aandacht voor de tropische eilanden in de afgelopen paar jaar, met verhalen over "klimaatvluchtelingen" en hele naties worden gedwongen te verhuizen uit hun eilanden als gevolg van stijging van de zeespiegel, heeft het onderzoek over het onderwerp geweest schaars.
Er is weinig twijfel dat de klimaatverandering er gebeurt. Het is zeer waarschijnlijk dat we zullen ervaren zeespiegelstijging deze eeuw en daarmee een toename van ernstige overstromingen. Echter, hoe en in welke mate dit van invloed op de eilandbewoners van de wereld is een ander verhaal. Niet per se een gelukkiger, maar het zou op zijn minst een over mogelijkheden, aanpassing, kennis en veerkracht, in plaats van de eenzijdige doomsday verhalen we hebben leren kennen maar al te goed.
Populaire berichten