ClimatePrep

South Asian rzeki doświadczyć najlepszych i najgorszych leczenia. Ganges - Zwany także Ganga lub Ganga Ma (matka Ganges) - jest traktowana jak święte ciała, nawet osoby lub bóg, przez setki milionów ludzi. Jej liczne dopływy i oddziały są częścią świętej kontinuum trwającej od Himalajów i na Oceanie Indyjskim. W tym roku jest wielka Mela w Varanasi, Indie, masa zdarzeń rozkoszując się rzekę, że obejmie setki tysięcy pielgrzymów, którzy przyjeżdżają do mycia grzechy ich życia obecnych i poprzednich hotelu. Melas pojawić się co dwanaście lat, a są one szeroko opisane jako największy zgromadzenia pokojowego ludzi na naszej planecie. W wielu miastach i wioskach wzdłuż Gangesu, widzisz Ghats, które są kroki Schodząc do wody do kąpieli. Wiele osób również nadzieję, że przyniesie prochy swoich krewnych do rzeki, aby mogły one znaleźć rozgrzeszenie i zwolnienia. Kilka razy widziałem pogrzebowe stosy nad brzegiem Gangesu, lub w porze suchej, w suchej koryta rzeki. Wierni głębokości Gangesu są inspirujące, nawet dla tych słabych w wierze.

Ale nawet święta rzeka Ganges, takich jak Matka nie zawsze jest dobrze traktowany. W wielu miastach, rzeki określane są jako "kanalizacji", miejsca, gdzie wszystkie rodzaje odpadów płynie otwarcie i noisomely - przemysłowej, gospodarstwa domowego, nawet z garbarni i rzeźników. Na mojej ostatniej podróży do Indii kilka tygodni temu, pozostał piękny i spokojny pensjonat w zamożnej większości muzułmańskiej dzielnicy Delhi. Po drugiej stronie ulicy stał wysoki mur. Zaciekawiony, poszedłem do naszego biura po ścianie, aż skończyło się na skraju biedniejszego dzielnicy sąsiedniej. Ściana ukrył lokalnego drenażu i niektóre z zapachów i zabytków w. Ten szczególny spustowy był kiedyś strumień, płynący w Yamuna rzeki, która wchodzi Ganges nieco poniżej Delhi. W dopływów Gangesu, nawet ta zatoczka jest święta i specjalne w duchowym krajobrazie południowej Azji.

Indyjskie naród i rząd wiedzą, że mają problem z zaopatrzeniem w wodę, leczenia i zarządzania, a oni wiedzą, że zmiana klimatu robi swoje problemy wodne gorzej. USA nie było to, że znacznie różni się dopiero w późnych latach 1960. Ale starożytny moc Gangesu cierpi

teraz w obliczu szybkiego wzrostu i rozwoju. Delhi sam ma ponad 15 mln mieszkańców, w mieście, w dużej mierze stworzone przez Brytyjczyków w XIX wieku jako centrum administracyjnego i domu dla kilku tysięcy mieszkańców. W rzeczywistości wzrost indyjskiego klasy średniej doprowadził do ruchu bardziej asertywnej przez obywateli Indii do zwiększenia bezpieczeństwa wodnego. Nawet wiejskich, suchy stan Radżastan, tylko na zachód od Delhi, jest skierowana krajowego uwagę na zarządzanie wodę w sposób zgodny z istniejącą klimat - i klimat wkraczamy.

Istnieją również niezwykłe sceny z nadzieją w Indiach. Chociaż byłem w Indiach, cztery razy w ciągu ostatnich dwóch lat, większość moich doświadczeń rzek były bardziej jak przeżyć spustowe. Ale z Delhi zostałem zaproszony przez kolegów do odwiedzenia wioski kilkaset kilometrów w dół rzeki, na mainstem Gangesu.

O pięćdziesiąt wiosek linia brzegi tym odcinku rzeki, wiele z małych Domy pielgrzyma i Ghats pobliżu. Ale region ten jest również miejsce na coś teraz rzadkie i specjalne w Gangesie: Delfiny słodkowodne.

Istnieje tylko kilka gatunków delfinów słodkowodnych na całym świecie, a jednym z chińskich gatunki już wymarły w ciągu ostatnich lat.

Z grupą kolegów, my caravaned do jednej z wiosek i poszedł w dół do rzeki i podszedł do małej wysepce zodiaków, gdzie spotkaliśmy naszego Gangesu lidera zespołu delfinów. Podczas pory suchej, on obozy na wyspie. Niemal natychmiast, widzieliśmy delfiny skaczące, pływanie w pobliżu. Rzeka tu jest czysta, a dziś będzie tylko Gangesu delfinami w takich miejscach. Choć w późniejszym etapie Delhi wielu innych miastach, pływałem i skąpane tutaj. Ten odcinek nie zawsze tak było czyste. Nasz lokalny zespół ciężko pracował z siecią lokalnych wiosek w celu zmniejszenia wiele presji na tym obszarze, tworząc low-tech stacji uzdatniania wody i pracy z mieszkańców wsi, aby pomóc im zrozumieć, że delfiny są oznaką czystej i bezpiecznej wody. Jak tak wiele wokół Gangesu, komunikat ten ma wymiar religijny też. Gangesu delfiny są święte zwierzęta, opisane w wielu mitów. Ich utrata byłaby duchowy kryzys.

Będąc w Gangesie było bardzo trudne dla mnie. Nasz przewodnik musiał nakłonić mnie, a następnie ponownie dostać się powyżej szyi. Zawsze chciałem, aby kąpać się w rzece, czuć, że poziom podłączenia do jednego z najbardziej duchowo ważnych miejsc w historii ludzkości. Ale widziałem ciemną stronę rzeki. Mam silną nadzieję, ale mam lęk przed zbyt. Muszę wiarę połączonego mojej nadziei.

Nasza kolacja, soczewica i warzywa gotowane w ciemności z wodą rzeki, wydawał szczególnie smaczne (jeśli trochę piaszczysta). Ale piwo pomogło też. "Możesz usłyszeć hieny czy lamparty, ale nie bój się", mówi nasz przewodnik. Niebo otwarte niebo szerokie i otwarte, pełne gwiazd. Jasny meteor przeleciał nad rzeką. Jedyne odgłosy pochodziły z chrapaniem moich dobrych kolegów indyjskich i chłopiec nad dziećmi swojej rodziny pól na noc, dzwoniąc do ojca przez wodę co kwartał w ciągu godziny: ja tu jestem. Jestem bezpieczny. Tęsknię za Tobą.

Rano poszłam z mężczyznami górę, gdzie kąpała się w płytkich, ciepłych midstream bieżących. Oni dostanie siebie jak mali chłopcy. Po powrocie do obozu, Łódź przeszedł z wysokiego mężczyzny w oślepiająco białe haftowane koszule długi. Był ekspert od wsi ponad wodą - ksiądz bramin wieś. Nasz gospodarz zwrócił się do nas i powiedział, On jest tu dla Ciebie. Będzie miał puja dla Ciebie, aby świętować swój stosunek do rzeki.

Zaprowadził nas do kocem na błotnistym brzegu. Jako kapłan mówił i śpiewał od świętych wersetów o błogosławieństwo wszystkich żywych istot, konieczność zapewnienia ochrony życia i naszego uziemienia i połączenia z naturą, rzuciliśmy bawełnianej szmatki ryż, mleko, i płatki kwiatów do rzeki. Dał nam małe kawałki jedzenia. Jedz i dzielić z rzeki. Przyjechał do nas trzech po kolei. Położył czerwoną linię z ziarenka ryżu na czole. Położył czerwoną kropkę na czole moich dwóch kolegów kobiet. Przywiązał czerwoną nitkę wokół mojego prawego nadgarstka. Nie usuwaj tego. Reprezentuje swoją konsekrację do rzeki i do natury. Należysz do siebie. Gdy słabnie, umieścić resztę w czystą, bieżącą wodą.

I nadal nosić kółeczko. Chociaż zużyte i postrzępione, mam nadzieję, że reprezentuje wiarę w mojej nadziei. Każdy z nas w ochronę zarówno potrzebę, a obie razem.